11 januari 2016

Dierenpark

Pauw

(Pavo) is een geslacht van middelgrote hoendervogels, waarvan de haan wordt gekenmerkt door een lange staart. Er zijn twee soorten: de blauwe pauw (Pavo cristatus) en de groene pauw (Pavo musicus).

Ze vallen binnen de grote familie van de fazantachtigen (Phasianidae) op door hun gekleurde verenkleed en de grote sierveren van de mannetjes.De pauw is waarschijnlijk de oudst bekende siervogel. Pauwen komen voor in oeroude volksverhalen, daarin horen pauwen bij de liefde en bij de goden. Veel mensen geloven dat het geluk brengt een pauwenveer te vinden. Bij het lokken van vrouwtjes en de paringsdans speelt de imposante staart een voor de hand liggende rol. Het uitzetten van de reusachtige staart is echter ook een effectieve afschrikking tegen roofdieren. Dit kan het evolutionair voordeel verklaren.

Nandoe

40 nandoes eten even veel als één koe.
Het mannetje roept in de paartijd luid om de vrouwtjes te lokken. Tijdens de balts poogt hij met veel vertoon van vleugels indruk te maken. Het vrouwtje legt tot vijftig eieren in een grondnest dat door verschillende soortgenoten wordt gebruikt. Het mannetje broedt vervolgens de eieren uit. Ook brengt het mannetje gedurende circa zes weken de kuikens groot. Mannetjes en vrouwtjes vormen geen blijvende paren.

Een nandoe lijkt uiterlijk veel op een struisvogel, maar is beduidend kleiner en lichter. Een volwassen nandoe is ongeveer 90 tot 150 cm lang en 20 kg zwaar.  Andere verschillen met een struisvogel zijn dat een nandoe drie tenen heeft in plaats van twee en dat de seksen nauwelijks van elkaar te onderscheiden zijn.

Wallaby

Wallaby is de naam die wordt gegeven aan verscheidene soorten kleine tot middelgrote kangoeroes. Er is echter geen vaste grens die stelt wanneer een kangoeroe een wallaby is, en wanneer niet. Het woord wallaby komt uit de taal van de Eora, een Aboriginal-stam die oorspronkelijk leefde in het gebied waar nu Sydney ligt.

De parma wallaby is een kleine kangoeroesoort die in Eastern New South Wales, in Australië en in Nieuw Zeeland voorkomt en voornamelijk gras en kruiden eet. Deze kangoeroe (wetenschappelijke naam Macropus parma), wordt maximum 9 jaar oud. Hij heeft een gemiddelde lengte van 45 tot 55cm met een staart van ongeveer dezelfde lengte en weegt gemiddeld 3 tot 6kg. Hiermee is het de kleinste Macropus-soort, met een gewicht van slechts een tiende van de grootste soort van onder Macropus, de rode reuzenkangoeroe. Ze komen voor in regenwouden en droge bossen met dik kreupelhout en grassige gebieden. Ze zijn bruingrijs tot lichtgrijs gekleurd en hebben meestal bruine schouders en bovenarmen. Het snorgebied is soms in kleine of grote mate wit gekleurd. Momenteel hebben ze de bedreigde status.

De parma wallaby leeft gewoonlijk solitair of in groepjes van 2 of 3 en zijn geslachtsrijp vanaf ze ongeveer 1 jaar oud zijn. Ze dragen 35 dagen om dan een jong te baren dat zoals bij alle buideldieren piepklein is en naar de buidel kruipt. Daar zuigt het zich vast aan 1 van de tepels om er vervolgens ongeveer 8 maanden te verblijven. Het jong komt nog tot lang na het verlaten van de buidel bij de moeder drinken.